Bir daha gitmem Şanlıurfa Arena Stadyumuna
Benimkisi de bir daha gelmem Davos’a gibi oldu…..
Her neyse asıl konumuza gelelim.
Geçen İskenderun demir çelik spor karşılaşmasına yeni stadyuma gidememiştim. İçimde bir uhde kalmıştı. Ve nihayetinde bu sefer gidebilme şansım oldu. Ama gitmek ki ne gitmek…
Temiz temiz arabamızla gittik arabadan indik. Stadyumun ana kapısına doğru yöneldik. Zaten biletlerimiz elimizde idi. Ana kapıdan girişin olmadığını ancak arka taraftan olduğunu söylediler. Bizde o yöne doğru yöneldik. Ama ne yönelmek her taraf inanınki bir karış çamur. Ben nerdeyse geri dönecektim arkadaşım tuttu beni “hadi gelmişiz geri dönmek olmaz” diye beni caydırdı. Her neyse ama çamurun içinden giderek kale arkasındaki turnikelerden girdik. Çamurlu ayağımızla o güzelim stadyumu da kirlettik.Koltuklar zaten çamur içinde….. Allahtan ben hep maçlara giderken gazete götürürüm koltuklar kirlidir diye. Millet koltuklara ayaklarını basarak koltukların uçlarında otururken biz normal oturduk.
Bir daha da gitmem ben arenaya……
Her ne kadar Şanlıurfa Arena stadyumunda maç seyretme keyfine doyum olmasa da yine de bu çamur deryası bizi biraz ürküttü. İnanınki maç keyfine diyeceğim yoktu ama bu çamur olayı da olmasa medeni bir şekilde herhalde maçlarımızı seyrederiz. Stadyumun dolması beni çok mutlu etmiştir. Yetkililerin öncelikle de Şanlıurfa spor yöneticilerinin dikkatini çekmek istiyorum. Lütfen stadyumun etrafını bir dolaşınız! Protokol girişinden etrafı görmeyiniz beklide haberiniz vardır ama ben yine de söyleyeyim bu çamur deryasını……Stadyumun iyi bir çevre düzenlemesine ihtiyacı var kurumların ortak girişimleriyle bu sorunun giderileceğini sanıyorum.
Maçı anlatacak değilim biletini alan gider seyreder. Ben ancak kazanılan eserin memlekete hayırlı olması yönünde eleştirilerimi bildirmek isterim. Ama yinede güzeldi. Çamura batsak ta Şanlıurfa Spor hatırına her şey değer. Yolu çamurdan olsa bile……bize bu duyguyu yaşatanlara bir daha teşekkürü borç bilirim.
Kendinize iyi bakınız.