Toplum olarak, konuşmayı çok severiz ama birbirimizi dinlemeyi nedense başaramayız.Oysa sağlıklı bir iletişimde dinlemenin önemi çok büyüktür.Çünkü karşımızdaki insanın duygu ve düşüncelerini,neyi tam olarak ifade ettiğini tam olarak anlayabilmemiz için önce karşımızda konuşan kişiyi sonuna kadar dinlememiz gerekiyor.O zaman muhatabımızın ne söylemek istediğini anlarız.Zaten bunu yapamadığımız için karşımızda konuşan kişi daha virgüldeyken noktaya gelmesini beklemeden kendimize göre bir yorum yaparız ve meseleyi kendimize göre anlarız.

Bir sınıfta öğretmeni dinlemeyen öğrenciden nasıl bir başarı bekleriz?Bir öğretmen herhangi bir durum karşısında öğrencilerini sonuna kadar dinlemedikçe o konuda vereceği karar ne kadar gerçekçi olabilir ki?Bir baba ev halkına güzellikleri anlatırken,ev halkı babalarını dinlemediği müddetçe nasıl doğruyu bulacaklardır?Bir baba çocuklarının hataları karşısında veya yaptıkları yanlıştan dolayı onları dinlemezse vereceği cezanın veya atacağı dayağın hesebını Allah'a nasıl verecektir?

İşin bir diğer yönü de şudur:Bazen de kendimizi dinlemeli,vicdanımızın,kalbimizin sesini dinlememiz lazım.Nasıl ki bize nasihat eden,bize iyilikleri anlatanlara kulaklarımızı kapatıyorsak,aynısını kalp ve vicdanımıza da yapıyoruz.Yaptığımız hataları anlayamıyor,kendimize göre doğru yaptığımızı zannediyor ve kazanacağımız yerde kaybediyoruz.Yüce Rabbimiz;rehberimiz olan Kur'an'da çeşitli yerlerde bize dinlemeyi emretmiyor mu?Dinleyeceğimiz kişi bazen bir peygamber olurken,bazen de bir alim,bazen bir öğretmen ,bazen de bir kitaptır.Hadiste geçen"Bir saat tefekkür,bin saat (bilinçsizce yapılan)nafile ibadetten üstündür."ifadesi bize kalbimizin,vicdanımızın sesini dinlemeyi ve bu sayede Allah'ın büyüklüğünü anlamayı emretmiyor mu?

O halde gelin önce kendimizden başlayalım.Birbirimizi dinleyelim,kalp ve vicdanımızın sesini,Yüce Allah'ın bize hediye olarak gönderdiği Kur'an'ı ve bize iyilik ve güzellikleri anlatanları dinleyelim.Bugüne kadar yaptığımız yanlışları,hatalarımızı vicdanımızda duyup ibr daha yapmamayı;nefsimize ve neslimizin ıslahına karşı ihmallerimizi duyup ne yapabileceğimize karar verelim.