Amerikanvari yada başka bir deyişle ‘Batılı yaşam tarzı’ denilen, tamamıyla tüketime dayalı bir sistem başdöndürücü bir hızla hayatımızı esir alıyor. Bu yaşam tarzında tüketicilerin çoğunluğu, ihtiyaçtan ziyade statü arama, kıskançlığı teşvik etme ve yenilik arama gibi amaçlar doğrultusunda, ürün ve hizmetleri tutkuyla arzuluyorlar. Tüketim kültürü; ana felsefesi olan; ”hedefi belirle ona ulaşmak için ne gerekiyorsa yap” öngörüsünü beyinlere işler. Bu kültürün yerleştiği toplumlarda kimsenin toplumsal huzur, erdemlilik, ahlaki ve insani değerlerle ilgili bir derdi yoktur. Sadece kendi başarısı ve rahatı için yaşayan ve bu uğurda azimle çabalayan bireyler vardır. Bu yaşam tarzının uyguladığı en can alıcı yöntem kişisel başarıdır. “Hedefini koy, bu yolda azimle ilerle, sen başaracaksın’. Kişiye yüklenen mesaj budur. Hayat bir yarıştır bunu unutma.sonuçta ne kadar hızlı koşarsan birincilik o kadar senin hakkındır. Ama yarışan 100 kişide olsa, nihayetinde birinciliğe 1 kişi layık görülmüştür. O birinci gelen kişi, zafer sarhoşluğunu aldığı ödülle pekiştirirken, Matemetiksel olarak yüzde 99 oranında geriye kalan kitlenin duygularının ise herhangi bir önemi yoktur. Ne yazık ki toplumumuz yavaş yavaş bu menfezde sağlam adımlarla ilerliyor. İster istemez hayatımızın her safhasında böyle yarışlarla karşı karşıya gelmek zorunda kalıyoruz. Verilen mesaj “mutlu olmak için rekabet ortamında devamlı mücadele edeceksin”. Bu yarışlarda bir kişi birinciyse; geriye kalan ,kaybeden 99 mutsuz kişiden biri, bu gün biz, yarında bizim çocuklarımız olacak. Peki bu tüketim kültüründe birinci olamayan bu mutsuz kitle için bir şeyler yok mu? Onlarda unutulmadı tabi ki. Çünkü asıl amaç önce o mutsuz kitleyi oluşturup sonra o kitleye mutluluk satmak. ‘Madem mutsuzsun ,mutluluğu satın alacaksın”. Güzel bir araba, en son model cep telefonu mutlu olman için yeterli mi? Hadi evinin eşyalarını da değiştir. Şu huzursuz yuvana nasılda mutluluk katacak. Evine,falanca markanın mobilyaları arasında sakladıkları iyilik melekleri, sihirli değnekleriyle mutluluk serpiştirecek... Paran mı yok? Ne önemi var. Bütün bankalar düşük!!! faizli kredi vermek için seni dört gözle ellerini ovuşturarak bekliyorlar.Hadi koş... Verilen mesaj alındımı? Mutlu olmak için ihtiyacın olmasa da yeni şeyler alman gerek. Acıktınız mı? Anlık mutluluk satın almak için ,yanında buzzz gibi bir bardak colayla sunulan“ happy meal” hamburger menüye hayır diyemezsiniz herhalde,!!! Ne kadar da mutluluk verici değil mi? Henüz ilkokul çağındaki bir çocuk bile anne veya babasından okulda kurallara uyduğu yada iyi not aldığı için bir hediye istiyor.Ona sevgi ve takdir sözcükleri yetmiyor.Çünkü emeğinin manevi değil maddi karşılığının olması gerek. Hadi alışverişe kaldığımız yerden devam. Her özel ve önemli zannedilen günde (yılbaşı,ana-baba günü, doğumgünü, ondört şubat, vesaire) para harcamak ve bu uğurda birbirlerini ezmek tüketim toplumunun en vazgeçilmezlerinden biri. Hala mutsuzmusunuz? Vizyondaki bir Hollywood filmini izleyelim de biraz daha mutluluk satın alalım. Başroldeki yakışıklı kahramanımız, çirkin kötülerle savaştadır. Her zaman ki gibi kutsal bir hedefi onurlu bir mücadelesi vardır. Bu mücadelede, başarıya ulaşmak için kullandığı her yöntem ve her yol mubahtır... Sonuçta bilinç altımıza yüklenen mesaj; “Hayatta her zaman rakiplerin olacaktır, onlar mutlak kötüdür .Zafere ulaşmak için uğruna dökeceğin ter ve harcayacağın emek kutsaldır.” Bu mesajlarla bilinç altımız zenginleştikten sonra artık rahat bir uyku uyuyabiliriz!!! Bu arada hala mutlu değilseniz…depresyon ilacınızı yatmadan önce tok karnına almayı unutmayınız… Uyku arasında bazen uyanır gibi olur uyku mahmurluğuyla kendi kendimize sorarız. “Allah Allah ne de çoğaldı şu aile faciaları, intihar olayları, boşanmalar anlamadım gitti?” İyi uykular…